THERAPIE VOOR KINDEREN, VOLWASSENEN EN PROFESSIONALS
Creativiteits- ontwikkeling
Creativiteits- ontwikkeling

Creativiteitsontwikkeling
Creatief zijn is een manier om in het leven te staan: zoekend, aftastend, uitproberend, vernieuwend...
In deze vorming hoor je achtergronden, leer je nieuwe dingen bedenken, oefen je om eigen oplossingen te zoeken en leer je denkpatronen te doorbreken.

'Onderzoek laat zien dat als we vijf jaar zijn, 90% van wat we bedenken uniek is. Als we zeven zijn, is dat nog maar 20% en als we volwassen zijn, is ons vermogen om met een origineel idee te komen nog maar 2%.'
 
De oorzaken hiervan zijn:
Een techniek of een kunstje aanleren is de dood voor de creativiteit. 
Er wordt vaak geleerd dat er maar 1 oplossing goed is.
Veel mensen zijn bang of kunnen zich niet uiten. 
Alles is te koop. De wereld om ons heen is kant-en-klaar!

Onze fantasie hoeven we niet meer te gebruiken. 
Anderen fantaseren wel voor ons.
 
 
Wij gaan ervan uit dat iedereen van nature creatief is en kan leren zijn creatieve vaardigheden beter te benutten. Het is belangrijk om hier zo jong mogelijk mee te beginnen en de kinderen te steunen en hun angst weg te nemen. Hun durf aan te moedigen om alternatieven te bedenken. Ze laten inzien dat je anders kunt denken en anders kunt zijn. Van elkaar de ideeën en meningen, leren accepteren en te waarderen. Daarmee is creativiteit dus meer dan een manier van waarnemen, denken of doen, iets nieuws vinden en iets nieuws doen of maken. Daarnaast is het ook heel plezierig om je creatief te uiten.
Creativiteit is iets nieuws zien, nieuwe kansen of oplossingen bedenken voor problemen.
Creativiteit heeft te maken met originaliteit maar ook met inventiviteit en daadkracht.
Een idee alleen is niets. Je moet er ook wat van maken.
 
Creativiteit is natuurlijk nauw verbonden met kunst.
Kunstenaars kijken op een nieuwe manier naar de wereld om hen
heen en geven daar uiting aan op een oorspronkelijke manier.
Kunstenaars maken iets nieuws.
Soms begint dat met een idee.
Maar soms begint dat ook gewoon met het materiaal.

Een schilder als Karel Appel begon met een groot doek en heel veel verf en smeet als het ware de verf op het doek. Op basis van wat er vervolgens met de verf op het doek gebeurde ging hij verder. 'Ik rotzooi maar wat aan.' zei hij, toen hem gevraagd werd naar zijn manier van schilderen. Maar al rotzooiend creëerde hij wel iets nieuws.